Największy samolot świata – jak się nazywa i jakie ma wymiary?

Największy samolot świata nazywa się Antonow An‑225 Mrija i mierzy 84 m długości, a jego rozpiętość skrzydeł to 88,4 m. Maszyna ma ponad 18 m wysokości i maksymalną masę startową sięgającą 640 ton, co czyni ją najcięższym samolotem w historii lotnictwa. Jeśli chcesz lepiej wyobrazić sobie te wymiary i porównać Mriję z innymi gigantami nieba, zostań ze mną na kilka minut.

Jak nazywa się największy samolot świata?

Nazwa największego samolotu świata to An‑225 Mrija. „Mrija” po ukraińsku oznacza „marzenie” – i dobrze oddaje skalę projektu, który powstał pod koniec istnienia ZSRR w biurze konstrukcyjnym Olega Antonowa w Kijowie. W historii lotnictwa nie zbudowano większego i cięższego statku powietrznego o stałych skrzydłach, który regularnie wykonywał komercyjne loty cargo.

Maszyna była sześciosilnikowym samolotem transportowym, skonstruowanym na bazie mniejszego An‑124 Rusłan. Powstał tylko jeden kompletny egzemplarz – otrzymał kod rejestracyjny UR‑82060 oraz znak wywoławczy ADB350F, pod którymi śledziły go portale typu flightradar. Drugi kadłub został rozpoczęty, ale jego budowy nie ukończono, mimo późniejszych umów, m.in. z chińską Airspace Industry Corporation of China (AVIC).

Od 2001 roku unikatowy egzemplarz eksploatowały ukraińskie linie Antonov Airlines. Wykonywał przeloty z ładunkami wielkogabarytowymi – od generatorów elektrowni, przez helikoptery, po kilkaset tysięcy sztuk sprzętu medycznego w czasie pandemii SARS‑CoV‑2. Samolot bazował na lotnisku Kijów‑Hostomel, gdzie w lutym 2022 roku został zniszczony podczas wojny w Ukrainie.

Jakie wymiary ma An‑225 Mrija?

Wymiary An‑225 robią wrażenie nawet na osobach przyzwyczajonych do dużych samolotów pasażerskich. Długość kadłuba wynosi 84 m, czyli niemal tyle, ile wieżowiec o 25 kondygnacjach ustawiony poziomo. Rozpiętość skrzydeł to 88,4 m – więcej niż szerokość wielu miejskich stadionów. Wysokość samolotu sięga 18,1 m, co odpowiada mniej więcej sześciopiętrowemu blokowi.

Konstruktorzy zaprojektowali Mriję jako maszynę o ogromnej powierzchni nośnej. Skrzydła mają 905 m², co pozwalało przenosić ładunki o masie, do których nie zbliża się żaden samolot cargo latający obecnie. Wnętrze kadłuba kryło ładownię o długości około 43 m, szerokości 6,4 m i wysokości 4,4 m. Do środka mieścił się np. kompletny kadłub Boeinga 737 – najpopularniejszego samolotu pasażerskiego na świecie.

Na zewnątrz konstruktorzy przewidzieli także dwa wysięgniki na grzbiecie. Służyły pierwotnie do mocowania promu kosmicznego Buran lub specjalnych bagażników z ładunkiem, który nie mieścił się w środku. Do obsługi tego kolosa potrzeba było rozbudowanego podwozia z 32 kołami, rozłożonymi w układzie trójpodporowym. Dzięki temu nacisk na pas startowy pozostawał akceptowalny nawet przy masie całkowitej rzędu kilkuset ton.

Jaką masę i ładowność ma Mrija?

Pod względem masy An‑225 nie ma konkurencji. Masa własna, czyli „pustego” samolotu z płynami eksploatacyjnymi, wynosi około 200 000 kg. Maksymalna masa startowa sięga aż 640 000 kg, choć w wielu źródłach podaje się też wartość 600 000 kg jako typową konfigurację operacyjną. Sam ładunek może ważyć do 250 000 kg – tyle dopuszcza konstrukcja płatowca oraz wytrzymałość podwozia.

W praktyce Mrija wielokrotnie zbliżała się do tych wartości. 16 czerwca 2004 roku wykonała lot z Pragi do Taszkentu, zabierając komercyjny ładunek o masie 247 ton. Był to rekord w historii lotnictwa pod względem udźwigu jednorazowego ładunku drogą powietrzną. W 2009 roku przewiozła z Niemiec do Armenii generator elektrowni ważący 189 ton przy wymiarach 16×4 m – do dziś to jeden z największych pojedynczych przedmiotów przerzuconych w powietrzu.

Do takiej pracy potrzebne było ogromne zużycie paliwa. Średnio An‑225 spalał około 18 ton paliwa na godzinę lotu. W zamian oferował jednak nieosiągalne dla innych maszyn połączenie objętości i nośności, dzięki czemu mógł jednorazowo wykonać zadanie wymagające kilku lub kilkunastu standardowych frachtowców.

Jakie silniki napędzają największy samolot świata?

Napęd Mriji zapewniało sześć dwuprzepływowych silników odrzutowych D‑18T. Jednostki te zaprojektowało biuro ZMKB Ivchenko‑Progress w czasach ZSRR. Każdy silnik rozwijał ciąg około 229,5 kN, co łącznie dawało ponad 1,3 MN ciągu – konieczne, aby rozpędzić 600‑tonowy statek powietrzny do prędkości startowej.

Silniki zawieszono po trzy pod każdym skrzydłem, podobnie jak w przypadku mniejszego An‑124. Rozwiązanie takie uprościło logistykę, bo wykorzystano w dużej mierze elementy istniejącego już projektu. Załoga, licząca standardowo 6 osób (kapitan, drugi pilot, nawigator, inżynier pokładowy i dwóch operatorów ładunku), miała do dyspozycji rozbudowaną awionikę – dziś już przestarzałą, ale w momencie oblotu nowoczesną jak na segment ciężkiego cargo.

Jakie osiągi ma Antonow An‑225?

Mrija nie tylko imponowała rozmiarami, lecz także parametrami lotu. Prędkość przelotowa wynosiła około 800 km/h, a maksymalna dochodziła do 850 km/h. Pułap operacyjny określano na 10 000 m, choć przy maksymalnym ładunku samolot zazwyczaj latał nieco niżej, by pogodzić osiągi z ekonomią zużycia paliwa.

Zasięg zależał ściśle od masy ładunku. Przy ładunku rzędu 200 ton maszyna mogła przelecieć około 4500 km bez międzylądowania. W konfiguracji ferry, czyli z pustą ładownią i pełnymi zbiornikami, zasięg sięgał nawet 15 400 km. Takie wartości otwierały trasomotanie kontynentów w jednym skoku – pod warunkiem, że na obu końcach znajdowały się lotniska z odpowiednio długim i wytrzymałym pasem startowym.

Podczas trzygodzinnego lotu testowego 22 marca 1989 roku An‑225 ustanowił 106 rekordów świata – m.in. w kategoriach masy startowej, wysokości lotu z ładunkiem oraz szybkości wznoszenia. W efekcie w wielu rankingach figuruje jako absolutny rekordzista, mimo że pod względem samych wymiarów skrzydeł wyprzedzają go prototypowy Hughes H‑4 Hercules oraz współczesny projekt Stratolaunch.

Antonow An‑225 Mrija ma 84 m długości, 88,4 m rozpiętości skrzydeł, wysokość 18,1 m, maksymalną masę startową 640 ton i może zabrać na pokład do 250 ton ładunku.

Jak An‑225 wypada na tle innych największych samolotów świata?

Pytanie „jaki jest największy samolot świata?” często prowadzi do sporów. Wszystko zależy od kryterium – długości, rozpiętości, masy czy ładowności. W kategorii najcięższego i najdłuższego użytkowanego samolotu Mrija pozostaje bezkonkurencyjna, ale warto porównać ją z innymi gigantami nieba, które dominują w konkretnych segmentach.

An‑225 a Airbus A380 i Boeing 747‑8

Największym współczesnym samolotem pasażerskim jest Airbus A380. Ten dwupoziomowy, szerokokadłubowy czterosilnikowiec ma rozpiętość skrzydeł 79,8 m, długość 73 m i wysokość 24,1 m. Przy typowej konfiguracji trzech klas zabiera około 560 pasażerów, a w układzie jednoklasowym nawet 853 osoby. Zasięg sięga 15 200 km, więc A380 znakomicie sprawdza się na trasach międzykontynentalnych.

Boeing 747‑8 to z kolei najdłuższy obecnie produkowany samolot pasażerski. Wersja pasażerska ma długość kadłuba około 76,3–76,4 m, rozpiętość skrzydeł 68,5 m i wysokość 19,4 m. Na pokład zabiera zwykle około 524 pasażerów, choć maksymalna konfiguracja przewiduje do 605 miejsc. Zasięg wynosi około 14 815 km.

Na ich tle Mrija jest krótsza niż WindRunner czy H‑4, ale większa od A380 i 747‑8 pod względem długości i masy. Rozpiętość skrzydeł An‑225 przekracza Airbusowego giganta o prawie 9 m, a pod względem masy startowej zostawia za sobą wszystkie samoloty pasażerskie – nawet w pełni załadowany A380 nie zbliża się do 640 ton MTOW Mriji.

An‑225 a inne wielkie transportowce

W segmencie wojskowych i cywilnych samolotów cargo oprócz Mriji warto wymienić kilka maszyn, które często pojawiają się w rankingach.

An‑124 Rusłan, starszy „brat” Mriji, ma rozpiętość skrzydeł 73,3 m, długość 69,1 m i masę własną około 175 000 kg. Zbudowano 55 egzemplarzy, z czego około 33 pozostają w użyciu. Zasięg sięga nawet 16 000 km przy mniejszym ładunku. To właśnie na bazie Rusłana opracowano przedłużony kadłub i wzmocnione skrzydła An‑225.

Lockheed C‑5 Galaxy to amerykański ciężki samolot transportowy, zaprojektowany do międzykontynentalnego przerzutu wojsk i sprzętu. Ma rozpiętość 67,89 m, długość 75,54 m i wysokość 19,85 m. Udźwig wynosi około 127 ton, przy zasięgu ponad 11 000 km. Maszyna ma możliwość tankowania w powietrzu, co znacząco wydłuża praktyczny zasięg operacji wojskowych.

W kategorii masy i ładowności zarówno Rusłan, jak i Galaxy ustępują Mriji wyraźnie. An‑225 zabiera niemal dwukrotnie większy ładunek niż C‑5 i ponad 100 ton więcej niż An‑124. Z perspektywy logistyki oznacza to mniej lotów, mniejsze ryzyko przeładunków i możliwość transportu obiektów, których nie da się fizycznie podzielić.

Stratolaunch i WindRunner – kto ma największą rozpiętość?

Jeśli za kryterium „największości” przyjąć rozpiętość skrzydeł, prymat należy dziś do projektu Stratolaunch. To dwukadłubowy samolot opracowany przez firmę Stratolaunch Systems, założoną przez Paula Allena – współtwórcę Microsoftu. Maszyna ma rozpiętość skrzydeł 117 m, długość 72 m i wysokość około 15 m. Na ziemi porusza się na 28 kołach, a masa własna wynosi około 227 ton. Po napełnieniu sześciu zbiorników paliwa i podwieszeniu pełnego ładunku całkowita masa dochodzi do 540 ton.

Stratolaunch napędza sześć silników PW4056 produkcji Pratt & Whitney, wcześniej używanych w Boeingach 747. Docelowym zadaniem tej maszyny jest wynoszenie lekkich rakiet i satelitów na wysokość około 10 km, skąd będą odpalane w kierunku orbit. Długi lot testowy nad pustynią Mojave trwał 3 godziny 14 minut, samolot osiągnął wysokość ponad 4 km i prędkość około 740 km/h.

Kolejnym projektem, który w tabelach rozmiaru ma szansę przebić konkurencję, jest WindRunner firmy Radia. Według zaprezentowanych założeń maszyna ma mieć 109 m długości, rozpiętość około 80 m i wysokość 24 m. Sam kadłub stanie się gigantyczną ładownią o długości 105 m, średnicy 7,3 m i objętości 8200 m³ – to około siedem razy więcej niż w An‑225. Nośność masowa ma wynosić około 72,5 t, więc pod względem ciężaru ładunku Mrija nadal pozostanie rekordzistką.

Gdzie lądował największy samolot świata?

Dla wielu osób pytanie o największy samolot świata jest czysto teoretyczne, ale w Polsce mieliśmy kilka okazji, by zobaczyć Mriję z bliska. An‑225 kilkukrotnie lądował na Lotnisku Rzeszów‑Jasionka na Podkarpaciu, które dysponuje pasem o długości 3200 m i szerokości 65 m. Te parametry pozwalają bezpiecznie operować nawet tak dużą maszyną, choć – jak podkreślał wiceprezes zarządzającej spółki Michał Tabisz – niecodzienna rozpiętość skrzydeł wymagała specjalnych procedur ochrony infrastruktury płyty.

Podczas jednego z lotów Mrija przywiozła z Chin ok. 150 ton zwojów aluminium dla grupy CANPACK. Rozładunek trwał około 6 godzin, a w organizację operacji zaangażowano m.in. międzynarodową firmę logistyczną Gebrüder Weiss. Dzięki współpracy z Aeroklubem Rzeszowskim i zarządcą portu PPL Rzeszów‑Jasionka spotkanie z tym kolosem stało się wydarzeniem dla setek miłośników lotnictwa z regionu.

Inne głośne lądowanie odbyło się 14 kwietnia 2020 roku na Lotnisku Chopina w Warszawie. An‑225 dostarczył wtedy z Chin duży transport materiałów medycznych zamówionych przez KGHM Polska Miedź i Grupę Lotos. W ładowni znalazły się m.in. maseczki, kombinezony, gogle i respiratory – kilkaset tysięcy sztuk. Transmisję z podejścia i lądowania śledziło w internecie około 100 tysięcy widzów, co pokazuje, jaką popularnością cieszy się największy samolot świata.

Największy samolot świata – An‑225 Mrija – łączy w sobie rekordowe wymiary, masę do 640 ton i ładowność 250 ton, bijąc na głowę zarówno gigantyczne airbusy i jumbo jety, jak i typowe wojskowe transportowce.